Mostrando entradas con la etiqueta Seguridad alimentaria y nutricional. Mostrar todas las entradas
Mostrando entradas con la etiqueta Seguridad alimentaria y nutricional. Mostrar todas las entradas

10 nov 2015

El MERCADITO VERDE de NACAOME


Limones, Ayote, Sandía, Frijoles, Pan, Cuajada, Gallinas, Pollos, Pescado, Conechos, Curiles, Camarón, Filete de pescado, Tajaditas, Quesillo, Queso, Rosquillas, Quesadas, Anonas, Guanábana, Nance, Plantas ornamentales, frutales y forestales, Maracuyá, Horchata, Pipianes, Rompopo, Redes artesanales de Pesca y otros aparejos, y otras Artesanías como hamacas y bolsos,.... 

Todos/as sabían producirlos!!! Pero dar la cara, hablar en público y tratar con los/as clientes.... eso era otra historia. Hasta el Mercadito Verde de Nacaome!



Radiante estaba la plaza central de Nacome, Valle. La celebración del primer MERCADITO VERDE el día 24 de octubre traía a la capital municipal un montón de agricultores/as, pescadoras/es y artesanos/as locales con sus productos frescos, sabrosos y elaborados con todo el mimo.

 Algunos pescadores mostraban sus atarrayas para pescar camarón elaboradas a mano. Se tarda un mes en hacer cada una!

Y en el stand de las artesanías de la prisión de Nacaome, se veían preciosos y coloridos bolsos y hamacas hechas a mano.





Organizada por la Mesa de Seguridad Alimentaria y Nutricional del municipio de Nacaome, visto el resultado, esta feria se repite! Todo el mundo de buen humor:
- Contentas/os los/as compradores por tener un producto fresco y a un precio más razonable que el que llega por largas cadenas de intermediarios.
- Contentas/os las/os productores porque muchas/os pasaron con éxito una prueba de fuego: dar la cara y ponerse a vender.
- Contenta la Mesa SAN porque se avanza en la Seguridad Alimentaria al mejorar los precios de la canasta básica y fortalecer las economías de los/as agricultoras/es, pescadores/as y recolectores/as de marisco locales a través de la venta directa.  Esto marcha!! ;-)

La próxima cita: el día 28 de noviembre!!!

Allí nos veremos. Mucho ánimo y enhorabuena a la Mesa SAN Nacaome. Se ven reflejadas en los resultados su dedicación y esfuerzo!

28 oct 2015

“Agricultura Sostenible y Cooperación al Desarrollo”. 15 de outubro, Madrid. Impresións.

O 16 de outubro celebrouse o día “mundial” da alimentación. Este día non creo que o celebrasen as afectadas por este dato: unha de cada nove persoas pasan fame no planeta. Así se confirmou nas xornadas celebradas na sede de Madrid da AECID o pasado 15 de outubro: “Agricultura Sostenible y Cooperación al Desarrollo”. Estas xornadas foron organizadas pola AECID e pola FAO, e nela participaron entidades como o MAGRAMA, a UPM, a UAL, a ANIA, o CERAI, a FIAES, Cáritas VSF Justicia Alimentaria Global. As xornadas mostraron datos relevantes como que en agosto deste ano a humanidade entrou por primeira vez na historia en débeda co planeta. Esta terminoloxía propia do mercado coincide coa que se utilizou para xustificar que a agricultura ecolóxica (a certificada) será a agricultura do futuro: as grandes distribuidoras prevén que en 15 anos a demanda de produtos ecolóxicos superará o 50%. Isto é así porque o mercado, é dicir, os consumidores decidimos o sistema de produción dos alimentos que comemos. Semella que o consumidor medio é cada vez máis sensible aos problemas ambientais derivados da produción de alimentos. O reto, por tanto, seica é conseguir un sistema de produción máis eficiente, unha agricultura tamén chamada climaticamente sostible. No contexto da cooperación ao desenvolvemento, unha das dificultades que se identificou para superar este reto foi o feito de que os resultados esperados da agricultura ecolóxica (a certificada) son a longo prazo e os da cooperación son a curto prazo. Para superar esta dificultade e garantir a seguridade alimentaria do planeta espérase que os enxeñeiros agrónomos sexamos capaces de deseñar boas prácticas agrícolas, é dicir, eficientes económica, ambiental e socialmente.

Empecei a suar en frío, como ía durmir con esa responsabilidade?...

Despois do descanso de media mañá pareceu mudar algo. Os relatores empezaron a falar de música popular brasileira, Plantar/ é muito mais profundo/Engrandece o mundo […]”, da necesidade de mudar a visión exportadora do actual modelo cara a unha visión holística, con capacidade de restauración da paisaxe, de non romper equilibrios, de non romper as relacións das persoas co medio, con un mesmo e co transcendental; empezaron a falar de Servizos Ecositémicos, de malnutrición e Soberanía Alimentaria vs. Seguridade Alimentaria, de Sustentabilidade vs. Sostibilidade, de Principio de Precaución, da necesidade de campesiñado para que exista a Agroecoloxía e a Agricultura Familiar, de Enfoque de Xénero, de Educación Para o Desenvolvemento, da negación do pracer (de comer) do actual sistema, da urxencia de recuperar procesos democráticos e espazos de reflexión, de ecoloxía técnica mais tamén de ecoloxía política, económica, social e afectiva, de Multidiversidade


Esa noite durmín (só algo) máis tranquila sabendo que, ao parecer, a fame de tantas persoas non depende (só) da miña profesión nin (só) da decisión das consumidoras de alimentos.

4 ago 2015

LA UNIÓN HACE LA FUERZA





Hoy hemos sido invitadas a la firma de la carta de entendimiento entre la Escuela de Agronomía Luis Landa (EDALL) y la Red de Productores y Productoras de Nacaome y San Lorenzo, enmarcado dentro del proyecto "Fortalecimiento de la Organización, Alianzas y la producción agropecuaria de grupos campesinos para mejorar la Seguridad Alimentaria Y Nutricional (SAN) en los municipios de Nacaome y San Lorenzo" de la UE con CODDEFFAGOLF e ISF. 

El acto ha sido sencillo, pero el significado del mismo constituye una gran iniciativa que puede abrir un camino para la mejora de la vida de los campesinos de las comunidades rurales. 

Como parte de la mesa de invitados se encontraban Modesto Ochoa (presidente de CDFG), Reulo Berrios (Director de  EDALL), Miguel Cortés como representante de los productores, y yo misma (ellos se reían diciendo que me pillaron "a quemarropa”, yo lo llamo "a traición” J) como representante de Ingeniería Sin Fronteras Galicia. 

Las breves palabras que cada uno pronunció como parte implicada en el convenio tenían un denominador común, simplemente mostraban alegría, fe, esperanza y mucha ilusión depositada en una alianza que trata de potenciar las capacidades de ambas partes (tanto de los jóvenes estudiantes de la escuela, como de los campesinos que llevan toda su vida en el campo) para obtener soluciones viables a los problemas que asolan al sector agropecuario del país.

Se trata de apoyar, fortalecer, impulsar , toda propuesta que lleve como fin una mejora en la calidad de vida de estas comunidades, una firme apuesta por la educación como único camino para alcanzar un desarrollo óptimo y duradero , y una reivindicación de los campesinos como parte integrante de una realidad de las que muchas veces se les excluye.

De este modo, según nos contaba Reulo, el director, desean por un lado conectar a los jóvenes estudiantes de agronomía con la REALIDAD.  Nos comentaba que se habían centrado durante años en capacitar a estos jóvenes mediante prácticas en grandes empresas… y que era hora ya de regresar al origen: al propio campo. De los campesinos podrán aprender de la experiencia, aprovechar sus vivencias y problemas en el campo para la escuela, y a su vez, poner en sus manos sus conocimientos técnicos adquiridos en la misma. Se trata de UNIFICAR ESFUERZOS, de vincular capacitación con entorno real, conocimientos con experiencia, juventud con campo, campesinos con formación.


Y todo con un único objetivo común que es beneficiar a las comunidades rurales, mejorar la vida de un sector que aun siendo parte mayoritaria en esta zona del país, se ha dejado durante un largo tiempo relegado al olvido.

Publicado por María y Paula